emile koopmans
01/2026

GENOT

Mijn trouwe viervoeter snuffelde tijdens het hondelen aan iets wits. Ik kwam dichterbij en zag de dop van een slagroomspuit. Geen gebruikelijke vondst op het wandelpad. De spuit lag er niet bij en het slagroom was inmiddels opgelost. Maar de afdruk op het asfalt was nog goed te zien. Met verbazing lazen mijn hond en ik het woord SPERMA.

Na zo’n ontdekking ga ik fantaseren. Wie schreef dit? En met welke behoefte? En waarom dit woord? Was de spuiter wellicht een hopeloze man met een erectiestoornis? Of was het de hartenkreet van een smachtende, zaadvragende vrouw? Tussen alle wandelaars langs mijn huis probeer ik inmiddels de afzender te identificeren. Gekken en dwazen schrijven hun naam op muren en glazen, leerde ik vroeger. Maar deze vorm van exhibitionisme was nieuw voor me. Is dit Street Art?

De volgende dag stond het woord er nog en een dag later nog. Sterker, een paar weken verder stond het er nóg! Daarom heb ik maar eens een foto gemaakt, voordat het verdwenen is, want het slijt wel. Ik hoorde dat het illegaal plaatsen van kunstuitingen een adrenalinestoot oplevert. En ik begrijp dat. Maar, zou het ook voor architecten gelden, dat ze (excusez le mot) een stijve krijgen van hun werk? Als ze klaar zijn met het ontwerp en als ze het zelf geslaagd vinden, uit tevredenheid bedoel ik. Ik vroeg mij af of ik ook op dezelfde wijze zou kunnen genieten. En van welk project zou dat dan moeten zijn.

Toen werd mij gewezen op een woning in Nieuw-Roden. Ja, als ik zo’n project ontworpen had, zou ik ook …. Hoe die architect, samen met zijn opdrachtgever, het voor mekaar heeft gekregen om zo’n perfecte woning te realiseren is mij een raadsel. Ik ken de plattegrond van het huis verder helemaal niet. Ik zie wat u ziet: een gave vierkante doos met een geheel gesloten voorgevel, met alleen een paarse voordeur. Gesloten zijgevels (op een paar ondergeschikte gaatjes na) en in de achtergevel grote ramen. Het huis is dus geheel gefocust op het prachtige uitzicht aan de achterzijde op het landschap. Wauw, schitterend….die paarse voordeur…. hoe bedenk je het?